Kapüşon takan gerçeklik

Kapüşonlu bir ceketim var, penyeden.
Kapışan duygularım da var.
Penyeye bayılıyorum. İpek değil - penyedir seks.
Penye: pamukludur.
Pamuk gibi sevmek gerekir çünkü her hale bürünür - dönüşür pamuk,
Yumuşaktır - ve serttir ıslakken.

Kapüşonu takınca görünmez oluyorum ben, biliyor musun ki sen!
Bilmiyorsun çünkü görmediğini bilemezsin ki yahu!
Görünmek de bilinmek de istemiyorum.
Toz olup uçmak istiyorum.
Duman olup yokolmak istemiyorum ama.
Kazıyıp kazanmak gibi bir derdim de yok.
Kazınıp bulunmak istiyorum sadece.
Beni bilenin, beni gören yegane olmasını diliorum, hayal edercesine,
Ki hayal edebilme yetim olup olmadığını kestiremiyorum.
Hayallerle gerçeği ayırd edebilseydim - hayal olmazlafrdı belki de.
Gerçeği görmek istiyorum ya da yaşamak - yalanı tatmadan,
Ki yalanı tatmadan gerçeği göremem,
Gerçeğin çiğliğini seyretmeden, güzelliğini kavrayamayacağım gibi.
Çiğ et ist krieg!
Ama kanolmadan çiğlik olmaz,
Sessizliği yaşamadan, çığlığı duyamayacağın gibi.

Boğulmadan- yüzeyde yaşayasım var,
Ama sığ olmazsa derinlik de varolamaz.
Silgi olmadan silesim var ya da yoketmeden silesim.
Aslında silinenlerin daima izi kalır ya da silinenler iz bırakmaktan hoşlanırlar.
Kalıcılık heryerdedir.
En uçucumuz bile birkaç saniyeliğine kalıcı kılmıştır kendini ya da kılınmıştır.
Parmakların baskısıyla kağıda iz bırakan kurşun kalemin izi çok güzeldir ;
Varolanı yokedemiyeceğimizin en somut kanıtıdır belki de....
Ve de "En"" diye birşey de yoktur. Ünlem.

Sanırım sözlük okumam lazım,
Kelime dağarcığımı genişletip dağarcok yapasım var.
Ve bu cümlelerin sonuna gülen surat işareti koymadan gülesim var,
Ünlemsiz bağırmayı istemem gibi.
Soru işaretsiz sorularım var,
Cevap duymayı istemezcesine...umursamaz bir şekilde dikkat kesilerek sorulan.

Sana bir ataşla iliştirilesim var.
Bugün, sadece sonu "var"la biten cümleler kurasım var, hem de altı kırmızı kalemle çizilen "var"larla.
Neden ki?
Acaba?
İçesim var,
Kalori almadan sarhoş olasım var.
İmkansızı, mümkün kılasım var; büyü yapasım var.
Cadı olasım da var, peri olup kanat takmayı istemem gibi ya da;
kanatlarımı kanatarak yolmanı istemem gibi.
Dişlerini tenime geçirmeni hayal edesim var, beni ölümsüz kılacak kadar.

Kapüşonumu çıkarasım yok - güneş batıyor olmasına rağmen gözlüklerimi de.
Düzgünce karayalasım var,
Görünmeden gözükmeyi istemem gibi.
Penyeden bir aşk hikayesi yazasım var; hiç hesapta olmayan.
Olmayan hesapları varedesim var,
Şu an nokta koymayı becerememem gibi.
Aslında bir süredir noktalayamıyorum - tüm noktalar virgüle dönüşüyorlar...
","
Sağolasın be kapüşonumu açmayı başaran penye adam!