PARA - CHUTE

Ayakları yere basarken paraşütle gezenler,

Merdivenden tek bir basamak atlarken bile paraşütü açanlar vardır.

Paraşüt taktım  ben de.

Açılmıyor - ya da açamıyorum.

Belki de düşemeyeceğim kadar sığ bir yerde açmaya çalışıyorum.

Düşmezken düşüyorum sanıp korkuyorum, ipe asılıyorum.

Ama o kadar alçaktayım ki, paraşüt açılmasa bile düşmeyeceğim.

Ki açılmıyor - ki düşmüyorum.

Sadece düşmeye eğilimliyim,

Yükseklik korkusu olan ama sürekli düşmeye çalışanım ben.

"Ben", aslında yokum.

Ya da yalandan varım.

Kabullenmekten korkarak varım,

Unutmak - unutulmaktan korkarak varım,

Varolmaktan nefret ede ede varım.

Paraşütümü çıkarasım yok.

Koruyor sanki beni o kumaş parçası.

Uçuyorum - düşmüyorum.

Ama aslında uçamıyorum bile.

Uçmadan düşüyorum.

Ya da düşmüyorum bile - çelişkinin biricik çocuğuyum yine!

Acıyorum - acıtıyorum .

Paraşüt acıya bir fayda etmiyormuş.

O halde ya çıkarıp uçmalıyım - ya da düşmeliyim!

NoKtA.