
Kablolara dokundukça parmaklarım kanıyor.
Teknolojiden uzak duramayan ama teknoloji karşıtı çocuklarız işte, cozutmuş durumda.
Sağanakta koşarken ıslanmıyoruz sananlardanız, halbuki o kadar çok ıslanmışız ki düşen damlaları hissetmemeye başlamışız yahıu!.
İleriye doğru, iki yanı ağaçlı yoldan koşup gökkuşağının altına varıcaz zannederdik, filmlerin sadece filmlerde kaldığını öğrenip geri adım attığımız anladık en sonunda.
Belki de yol ayağımızın altından kaydı, hayat sırtımızdan asılırken.
Belki de gökkuşağının ilk kez gece de yüzümüzü okşayabileceğini gördük,
Ya da yağmurun değmeden ıslatabileceğini.
Yalnızlık ilk defa biri yanımdayken bu kadar güzel gelmiş de olabilir.
Hayat beni pudralamış da olabilir,
Sahteden, ama gerçek tadındA.
E. sahte ne kadar gerçeğe muhtaçsa,
Gerçek de sahteye o kadar çok imrenir.

0 yorum:
Yorum Gönder